Week 4 alweer!

Dag lieve allemaal,

Inderdaad alweer week 4, wat betekent dat ik hier alweer bijna een maand zit te werken. Ik moet zeggen, de tijd vliegt toch wel hoor, vooral als je een beetje op gang begint te komen met je werk. En je sociale leven zich een beetje begint te ontwikkelen...

Laten we bij het werk beginnen. Deze week ben ik bijna iedere ochtend van 8 tot een uur of 2 in het veld te vinden geweest. Leuk natuurlijk om aan de slag te kunnen, maar ik merkte al snel dat het werk veel trager ging dan ik had gehoopt (dit lijkt een standaardregel te zijn in iedere klus die je begint, of dat nu verbouwen is of veldwerk doen!) . In het kort komt het erop neer dat ik grondboringen en bodembeschrijvingen wil doen bij 4 springs die dicht bij elkaar liggen, om te kijken waarom een spring juist op een bepaalde plek omhoog komt, en bekijken of deze spring in contact staat met het diepere grondwater of niet. Ik ben tot nu toe bijna klaar bij springlocatie nummer 2, en dat heeft me al een week boren gekost. Daar komt dus zeker nog een week bij, en dán moet ik nog beginnen met het nemen van watermonsters en het meten van allerlei waarden. Ik hoop dus maar dat ik daar de tijd en de gelegenheid voor zie te vinden! Ik moet namelijk steeds weer mensen ronselen om me te helpen met boren, want je mag uit veiligheidsoverwegingen niet alleen het veld in en daarbij is het wel erg handig als een man je helpt bij het boren (verschrikkelijk om te moeten zeggen haha!) Gelukkig krijg ik wel positief commentaar van Jan; hij vindt het erg goed dat ik zo hard werk en veel gedaan wil krijgen binnen korte tijd. Ik denk dan: 'maar natuurlijk wil ik dat!', maar blijkbaar maken mijn werkhouding en inzet een goede inruk. Leuk om te horen!

Als ik dan 's middags uit het veld kom, ben ik behoorlijk moe. En als je dan ook nog een middagprogramma (veldpracticum van Jerry op woensdagmiddag) en een avondprogramma (yoga, een diner van de vakgroep) hebt, dan hakt zo'n weekje er wel in. Ik had graag willen sporten (zumba!) om de spanning er wat af te zweten, maar helaas kon dat niet. Ik had namelijk mijn schoenen, die nat waren van het raften, laten drogen op de verwarming. En blijkbaar krimpen de binnenste zolen van sportschoenen daarvan... Echt iets voor mij. Geen sport voor Lini deze week dus, maar ik heb ondertussen de tijd gevonden om nieuwe zooltjes te kopen dus volgende week komt dat weer helemaal goed.

Vrijdagavond was ik eigenlijk compleet gaar en klaar voor een lekker bedje, maar ik had na het raften vorige week een aantal meisjes opgetrommeld om uit eten te gaan bij een Mexicaans restaurant hier. Ik had in mijn e-mail ook gezegd dat iedereen die zin had, maar mee moest komen. Het bevestigen van mijn e-mail gebeurde maar door een paar mensen en soms nog erg last-minute, dus ik dacht dat we ongeveer met z'n vieren zouden gaan zijn uiteindelijk. Maar er kwamen ineens (typisch) 8 mensen opdagen, waaronder ook een aantal jongens die gezellig mee waren gekomen, dus dat was erg leuk! Na het eten wilden we ergens wat gaan drinken, maar dat is in Amerika onmogelijk als je een 18jarige en een 20jarige bij je hebt. Zo irritant! Alle theehuizen enzo gaan om 10 uur dicht en voor de cafés waar alcohol wordt geschonken moet je 21 zijn. Dat controleren ze dan ook echt aan de deur. We hebben ongeveer een uur over straat gezworven om een plek te vinden, erg schraal was dat. Maar uiteindelijk kwamen we tóch een club binnen, mét 18 en 20 jarige. Hoe dat dan weer gelukt is, snap ik nog steeds niet, maar we waren gelukkig ergens binnen! In een club nog wel, waar we lekker konden dansen, drinken en praten, heerlijk!!!

De volgende dag had ik met Maria (Ecuador) en Tammy (Georgia) afgesproken om naar de County Fair te gaan. De County Fair is een soort jaarlijks terugkerend evenement van de Latah 'county', een soort provincie of regio binnen Idaho waar Moscow ook binnen valt. Wat het nu precies is, is niet goed uit te leggen. Er was bijvoorbeeld een soort kermisgedeelte, maar er waren ook schuren met showdieren en een schuur waarin vee werd geveild. In een andere schuur waren er weer stands van politieke partijen, het ziekenhuis, de lokale quiltclub, de anti-abortusvereniging, de bomenvereniging en meer organisaties waarvan je het bestaan ervan zo gek niet kan bedenken. En natuurlijk kon je overal eten en drinken kopen. De Fair duurt 4 dagen en in het weekend kun je er de hele dag heen. Het was dan ook een gezellige drukte en ik heb een superleuke dag gehad met Maria en Tammy! Zie foto's!

's Avonds was ik natuurlijk supermoe, maar ik had met Keegan afgesproken om naar de film te gaan: Encounters at the end of the world. Het is eigenlijk een documentaire over onderzoekers op Antarctica die daar in het onderzoeksdorp wonen, erg bizar maar wel interessant. Ik denk dat Henk en Dirk er wel om zouden kunnen lachen ;)

Vandaag heb ik een beetje een rustdag, ik ga eens wat opruimen, schoonmaken en naar de winkel. Vanavond komt er een meisje hier eten, Marie, uit Nieuw Zeeland. En dan begint morgen om 8 uur weer een nieuwe sessie van grondboringen!