Yellowstone is bear country!

Dag lieve lezertjes,

Voor het eerst sinds lange tijd is het weer Jan aan de typmachine, dat jullie het even weten. Lineke en ik zijn nu op twee derde van onze doorreis door het westen van Amerika. De laatste keer dat we jullie op de hoogte brachten, waren we op weg naar Teton National Park. Teton ligt in Wyoming, ten zuiden van Yellowstone. Het bestaat uit een brede vallei van de Snake River en een majestueus bergmassief er vlak naast. Deze tegenstelling maakt het tot een zeer indrukwekkend en speciaal stuk natuur, vandaar het nationale park.

Tot hiertoe een kleine inleiding. Maar terug naar ons verhaal. Want, zoals jullie weten, kwamen we rechtstreeks uit het gortdroge en bloedhete Utah gereden. De Flaming Gorge was dan wel al een verademing qua temperaturen, onderweg reden we weer door het kilometerslange no man's land van Wyoming. Droog gras, af en toe een stal en verder niks, helemaal niks. Een beetje troosteloos land vonden we, dus onze dank was groot toen we na een tijd rijden de bergen zagen opdoemen. Steeds verder rijdend kwamen we in een echt berglandschap, met wilde rivieren, naaldbossen en besneeuwde bergen: de echte Rocky Mountains! We reden nog langs een bosbrand (zie foto's, veel regen lijken ze hier nog niet te hebben gehad) en kwamen nog een fervent George Bush-aanhanger tegen (ongelofelijk dat ze alsnog bestaan), voor we in het tourististische plaatje Jackson kwamen, wat de poort vormt tot de Great Yellowstone Area (Teton en Yellowstone). Het park zelf krijgt ongeveer 2.5 miljoen bezoekers per jaar, wat erop neerkomt dat je de natuur daar niet voor jezelf hebt. We zijn dan voor drie nachten op een camping gebleven in het park, welke ondanks de uitgebreidheid en de overvloed aan toeristen toch neerkwam op een zeeeer rustig plekje in het bos. De nabijheid van de schitterende bergen en het Jackson lake nodigde ons uit tot een paar uitstapjes (ook naar het gletsjermeer Jenny Lake, te voet heen en met de boot terug, maar heel veel (te veel) mensen!). Maar ook de publieke douches, wasruimte en het heerlijke klimaat (behalve 's nachts, dan was het koud!) gaven ons de ruimte wat uit te rusten en de nodige huishoudelijke activiteiten te ondernemen.
En natuurlijk gingen we ons mentaal voorbereiden op de vierdaagse wandeltocht die we nadien, in Yellowstone gingen ondernemen!

Vrijdagochtend heel vroeg zijn we toen opgestaan, envertrokken richting Yellowstone, alwaar we eerst en vooral onze "backcountry permit" moesten regelen: een toelating om een aantal dagen in het wild te kamperen op toegewezen plaatsen. Jammer genoeg kregen we te horen dat het pas vanaf zondag mogelijk was om te vertrekken; alle plaatsen op onze tocht waren bezet! Snel besloten we om dan toch twee dagen later te vertrekken: dat is het enorme voordeel van zo een lange reis! Voor we onze permit kregen, moesten we nog een video kijken die ons nogmaals wees op onze plichten tijdens het wandelen. Vooral ten aanzien van de aanwezigheid van beren zijn ze in het park nogal streng: je moet 's nachts alle geurende stoffen ophangen hoog tussen twee bomen, zodat de beer geen voedsel kan pakken, en op die manier agressief zou kunnen worden tegenover mensen.

Zo gezegd, zo gedaan, dus hebben we de twee eerste dagen gevuld met de toeristische activiteiten in Yellowstone: we hebben een bezoek gebracht aan Old Faithfull, de plek met de hoogste geiseractiviteit ter wereld (zeer indrukwekkend) en aan de canyon van de Yellowstone River (misschien nog indrukwekkender). Maar een echte impressie van het wilde karakter van het park kregen we pas echt toen we zondag vertrokken op een vierdaagse wandeltocht naar en rond een afgelegen bergmeer. De absolute meerderheid van de toeristen blijft in de auto zitten en stapt pas uit als er een hert op de weg loopt, en daarom is wandelen in Yellowstone een heel indrukwekkende ervaring, in de echte natuur en zonder de toeristen. Bijvoorbeeld: meer dan 24 uur lang geen ander mens gezien (hoe lang is dat geleden), huilende wolven 's avonds, een groot edelhert dat komt drinken in de rivier bij onze picknickplek, hordes muggen en (gelukkig) slechts een enkel berenspoor (check de foto's!). Een geweldige ervaring was het, die ons deed beseffen hoe gek wij eigenlijk als mensen zijn, als hordes bij elkaar naar een hert kijken bij de weg, terwijl de natuur een paar kilometer verder heel hard en indrukwekkend zijn eigen gang gaat. We werden er zelfs echt stil van toen we, heel erg bruin, vol muggenbeten en heel erg moe, weer in de auto zaten. Vandaag zijn we in Missoula, Montana (onze 8ste State!), even op rust en aan het wassen in een motel, alvorens morgen weer op weg te gaan naar onze volgende bestemming, Glacier National Park. Ook daar zijn we van plan om de wildernis weer in te trekken, omdat het ons zo heeft aangetrokken en diepe indruk gemaakt!

Geniet zeker van de foto's op http://picasaweb.google.com/linienjan


Een welgemeende groet uit Montana!!