Alweer terug in Moscow...

Dag lieve mensen,

Het leek zo lang, een maand, maar nu we weer in good old Moscow zijn, voelt het toch alsof de tijd is omgevlogen. Maar het is fijn om weer terug te zijn in de 'beschaving', met warm, stromend water in je eigen gootsteen en een douche op kruipafstand. Ook was het vanmiddag wonderbaarlijk om te merken dat we onze levensstandaard qua supermarkten gedurende de reis ook vrij sterk hadden verlaagd: in de supermarkt hier in Moscow (Winco's) vergaapten we ons aan de lage prijzen en het uitgebreide assortiment (vers)producten, terwijl we daar een maand geleden echt niet van opkeken. Zo zie je maar hoe verwend je eigenlijk kunt zijn, zonder het te weten...

Maar laten we bij het begin beginnen. De laatste keer dat we schreven, waren we nog op weg naar Glacier National Park. Dat blijkt inderdaad een erg mooi park qua natuur en wildlife te zijn. Er loopt een weg doorheen die de Going-to-the-sun-road heet, en vanaf die weg heb je steeds ontzettend mooie panorama uitzichten. Het lijkt wel een beetje op Zwitserland of Noorwegen, ook qua vegetatie.

Maar de gletsjers stellen echt niks voor. Één dag hebben we vanuit Many Glacier, een camping midden in het park, een lange wandeling gemaakt naar de Grinnell Glacier, die er nog enigszins indrukwekkend uitzag op de kaart. Het uitzicht vanaf die gletsjer was echt adembenemend, maar de gletsjer zelf was niet veel meer dan wat vergrijzende sneeuwvelden hier en daar. Het schijnt ook dat de gletsjers in dit park in 2030 allemaal weg zullen zijn, als gevolg van de opwarming van de aarde.

Toch zijn de gletsjers dus niet het enige dat het park te bieden heeft. We hebben, net als in Yellowstone, weer veel herten en elk (edelherten) mogen bewonderen. Zo'n groot dier in het echt zien blijft indrukwekkend. En zagen we ze in Yellowstone niet: in Glacier hebben we op één dag 3 grizzly's gezien (op veilige afstand, tegen een bergwand) en staken er ineens 3 berenjongen de weg over, vlak voor onze auto. Dan komen al die voorzorgsmaatregelen tegen beren in je tent ineens heel wat geloofwaardiger over!

Helaas ligt Glacier ook echt noordelijker en heeft het een onvoorspelbaar bergklimaat. Dus na drie weken strakblauwe luchten en een brandende zon zaten we ineens in de regen, wind en kou. We hebben zelfs een fikse hagelbui over ons heen gehad, waarbij onze tent bijna wegspoelde... Die weersverandering was wel even leuk en gezellig, maar na een paar dagen hadden we er toch echt genoeg van om steeds in de auto te ontbijten en met handschoenen aan ons avondeten op te eten. Dus hebben we besloten maar geen backcountry-tocht meer te doen hier, en de laatste dagen van onze reis eens even lekker op onze luie reet te gaan doorbrengen op een aangename plaats; mét douche, mét mooi weer, mét barbecuegelegenheid, zónder beren.

En die aangename plaats vonden we: 25 mijl ten noorden van Libby, Montana, in het Kootenai National Forest, aan een adembenemend mooi stuwmeer. Echt, wat een ontzettend mooie omgeving! En een heerlijke temperatuur, zo'n 25-30 graden met een briesje. En de buitenlandse toeristen waren in geen velden of wegen te bekennen, behalve Canadezen dan, want de camping ligt 45 mijl onder de Canadese grens. En deze (goedkope!) camping had dus zelfs, zoals we graag wilden, een douche (erg zeldzaam) en een gezellig(!) barretje met eetgelegenheid, en een terras met uitzicht op het meer. We kochten dus snel een goede hoeveelheid vlees en marshmallows in om die eens lekker te gaan roosteren op onze barbecue.

We hebben drie lange dagen heerlijk geluierd in dit oord. De laatste avond wilden we ons gaan klaarmaken voor onze allerlaatste nacht in de tent, toen de auto ineens uit zichzelf op slot ging, en de sleutels lagen nog binnen. Denk je dat je alles hebt meegemaakt!!!! Wij snel naar de receptie van de camping, waar blijkt dat dit grapje om de haverklap gebeurt met huurauto's. Die zijn namelijk sinds kort geprogrammeerd om op slot te gaan als de banden ook maar een klein beetje in beweging komen. Door bijvoorbeeld het dichtslaan van een deur. Wat ontzettend nuttig, vinden jullie ook niet? Wij vonden van niet. De mevrouw van de camping heeft een locksmith (slotenmaker?) voor ons geregeld, en meer dingen waar wij niet zo 1,2,3 aan dachten, wat lief was van haar, maar ons wel weer 100 dollar heeft gekost. Maar die gaan we terug proberen te krijgen van het verhuurbedrijf!

Dus vandaag zijn we iets later vertrokken dan gepland, maar gelukkig gezond en wel aangekomen. En Moscow was bij aankomst ineens veranderd in een drukke mierenhoop van auto's en nieuwe studenten, ongelooflijk om te zien. Er zijn volgende week ook activiteiten gepland voor nieuwe internationale studenten, dus dat is leuk om te weten!