Home alone

Dag lieve allemaal,

Zoals jullie weten, is Jan nu weer terug naar Nederland/België. Het was wel gek om afscheid te moeten nemen na zo'n mooie reis, en na zo lang bij elkaar geweest te zijn. Maar ja, het werk roept in Utrecht, en het veldwerk en het avontuur in Moscow, dus daar scheidden onze wegen...

Finally getting started! Aangezien de divers dus nog steeds niet terug zijn, moet er iets anders bedacht worden voor mijn veldwerk. En een beetje snel ook, want alleen op je kamertje zitten te wachten tot je iets kan gaan doen verveelt heel erg gauw, kan ik je nu uit eigen ervaring meedelen. En daarbij is het gewoon zonde van de tijd om niks te kunnen doen. Daarom ben ik de afgelopen dagen in gesprek geweest met Jan Boll (mijn begeleider hier, komt uit Nederland maar is getrouwd met een Amerikaanse) en met Jerry Fairley (een geohydroloog die Jan Boll weer kent).

Ik kwam hier uiteindelijk om te bekijken of de grondwaterlaag waar Moscow zijn drinkwater vandaan haalt, wel of niet aangevuld wordt met neerslag en oppervlaktewater. Het is al bekend dat die aanvulling waarschijnlijk miniem is, maar nog steeds is het systeem niet helemaal duidelijk. Er zijn bijvoorbeeld bronnen in dit gebied, die het hele jaar door stromen, zelfs in de droge zomer als het nauwelijks regent. Dat zou kunnen wijzen op een verbinding met het diepere grondwater. Als het een beetje meezit, kan ik onder Jan Bolls supervisie grondboringen gaan doen rondom een drietal bronnen hier in de buurt, en de bodem beschrijven. Tegelijkertijd kan ik dan het grondwater daar monsteren. Van dit water ga ik dan de temperatuur, pH, EC en isotopen meten/analyseren. Die isotopenanalyse gebeurt trouwens in een lab, de rest kan ik zelf. Met deze metingen kan ik dan wat zeggen over de herkomst van het water uit de bronnen: komt het uit de diepere grondwaterlaag of niet?

Onder Jerry Fairleys supervisie ga ik wegzijgingsmetingen doen op een aantal plekken in het gebied (dus kijken of water de beek verlaat) door middel van zelf gebouwde meters. Wegzijging van water zou wederom kunnen duiden op interactie met de diepere grondwaterlaag. Het zal nog spannend worden of dat bouwen van die meters een beetje lukt, want hoe goed dat gaat, daar staan of vallen de resultaten min of meer mee. Ook ga ik, als het lukt, op een bepaalde plek in het gebied het grondwater bemonsteren op afvalwater (cafeine, bloeddrukmedicatie) en daarmee iets over de stroomrichting van het grondwater proberen te zeggen.

Het leuke is, dat Jerry gaat proberen om mijn proeven in te bouwen in zijn colleges (een soort van Hupselpracticum, voor wie dat wat zegt), zodat de studenten ook meewerken aan de resultaten en er ook nog wat van leren. Lijkt mij alleen maar mooi meegenomen!

Maar of alles goed gaat, hangt van veel dingen af. Jerry moet zijn lesschema kunnen veranderen voor mij, omdat ik in november alweer weg ben, en alles moet voor die tijd gebeurd zijn. Of dat lukt is nog maar de vraag. Ten tweede moeten er mensen worden gevonden om met me mee het veld in te gaan en me weg te brengen naar mijn meetlocaties, want ik heb geen rijbewijs, en het kan waarschijnlijk nog wel even duren voordat ik dat kan gaan halen wegens bureaucratische rompslomp. Of dat lukt is ook maar de vraag. En ten derde moet ik dus met huis-tuin-en-keuken-materiaal wegzijgingsmeters in elkaar gaan flansen, waarvan de betrouwbaarheid ook nog maar te bezien valt. Dus of ik hier met nuttige resultaten weg zal kunnen gaan... Ik kan het alleen maar hopen. Gelukkig is iedereen erg behulpzaam, dat scheelt al de helft!

Dan: mijn leven. Natuurlijk, aan het werk kunnen is erg belangrijk, zowel voor mijn thesis als voor mn mentale gezondheid. Maar mensen leren kennen en leuke dingen doen is toch ook erg belangrijk! Daarom ben ik vanavond naar een diner voor internationale studenten geweest. Erg leuk concept, het was door 'locals' die internationale studenten leuk vinden georganiseerd. Ze hadden allemaal zelfgemaakt eten meegenomen, erg gezellig. Maar het was toch gek om daar in je eentje aan te komen zonder iemand te kennen! Je loopt dan zo'n beetje naar dat eten, schept wat op, staat daar, kijkt om je heen. Wie ziet er aardig uit? Wie zou er terugpraten als ik wat zou zeggen? Je moet vooral niet gaan denken dat iedereen naar je kijkt, want dan word je gek. Uiteindelijk ben ik me gewoon maar met het gesprek van een groepje gaan bemoeien, en die mensen waren toevallig erg aardig. En interessant ook!
Één meisje, Kristine, (Zweedse voorouders, ziet er ook Zweeds uit maar komt uit Boise, Idaho) werkt op een highschool als lerares, volgens mij iets maatschappijleerachtigs. Ze was laatst nog naar Europa geweest om één of andere tour te doen over Human Rights, met onder andere aandacht voor de holocaust en homoseksualiteit in verschillende landen. Met haar ga ik zaterdag naar de Farmers Market, en ze zou het helemaal geweldig vinden als ik een keer met haar en wat anderen uit zou gaan. Okee!
Een ander meisje, Lysa, (geboren Britse maar woont hier met man en kinderen - volgens mij is ze niet veel ouder dan ik trouwens) werkt hier op de universiteit bij het Women Center. Dit center organiseert dingen als lezingen en exposities, volgens mij met een wat feministische insteek. De vaginamonologen, enzo. Niet echt waar je me in Nederland zou vinden, maar ik denk dat in Amerika de gemiddelde feministe misschien wat gematigder is dan die in Nederland, en misschien zelfs meer op een Nederlander lijkt dan de gemiddelde Amerikaan, als je me kan volgen. In ieder geval was zij echt heel normaal, ze leek een beetje op Evelien, Jan! Ze is eigenlijk opgeleid als vertaler (Frans, Spaans en Portugees), en heeft nog zes maanden in Brussel gewoond om dingen voor de EU te vertalen. Zij heeft me ook uitgenodigd om een keer in het weekend te gaan hiken en fietsen met haar, of ik een beetje van 'outdoorsy' dingen hield. Nou en of, ik kan niet wachten! En natuurlijk stond ze erop dat ik eens langskwam in het Women Center, omdat er zo aardige progressieve mensen komen. Nou, dat moet ik dan ook maar doen, toch?

Verder denk ik erover om yogalessen te gaan volgen, ik heb het yogacentrum al gebeld en aanstaande zondag hebben ze een proefles. Daar ga ik in ieder geval heen om even de sfeer te proeven. Het lijkt me wel fijn om aan yoga te gaan doen hier, dus ik hoop dat die proefles een beetje bevalt.

Tot zover mijn verhalen! Ik zie aan de tijd dat Jan bijna in Amsterdam landt, gek idee hoor...